همیشه دوست داشتم باران باشم

 

                                    ببارم

 

                          اما،نه در چشمان تو

 

                          اما،نه بر رخسار تو

 

                          اما،نه در هجران تو

 

سال نو مبارک

چهار فصلت بی کدورت ،چون حباب آبی روشن.

خنده ات زنجیره زرین،صراحی وار

چهره ات انگاره شادی،چنان لبخند پیمانه

تیک تاک ساعتت،ناقوس شادیهای شب هنگام

جدول تقویم،فهرست سعادتهای روزانه

مثل عطر یاس،عطر آگین وروشن باد

رازهای هستیت در چشم

اینچنین باد،اینچنین تر باد.ای راز نجابت ،ای نجیبانه

دور باد اندیشه بیهودگی از خاطرت،جاوید

بر دلت مکتوم باد،اسرار بدبختانه،چون آلام فرزانه

زآنهمه چون وچراهایی که بارانیست زهر آلود

روح آرام تو ایمن باد،وز غفلت به جوشن باد

مهدی اخوان ثالث

خدایــــــــا تا کی از دست زمانه

کواکـــــــــب  را زنند با تازیانه

کدامــــــــین ماه روی پاک دامن

زند گـــیسوی خود را باز شانه

   باز پاییزوجدایی ها رسید

   باز آغاز شکایت ها رسید

                                               باز روی تاک خانه.........

                                               جای برگ ها خالیست.

    روی شاخ بید مجنون...

    بازهم آشیان خالیست

                                               شاید آن یاس وحشی

                                               می شمارد روزها را..

    زیر پای عابر پیر.............

    خش خش مرگ جاریست

                                               روی آب رودجاری.........

                                               باز هم رنگ ها باقیست

من نمیدانم چرا؟ آسمان آبی است

یا چرا؟؟؟؟تنگ غروب نارنجی است

من نمیدانم چرا؟ خلوتگه دل چون پر قوست

یا چرا؟؟ شبهای سیاه دل من نورانی است

یا که آن حوض بلور از چه؟ می خندد

دل ماهی از برای چه؟؟ خوش است

من نمیدانم چرا؟ دانه برف جای خوش دارد در قله کوه

یا که آن لک لک پیر از برای چه؟؟؟ می سازد خانه نو